''Mutlu olmak'' diye bir terim var ki benim sinirimi çok bozuyor. Yani nedir abi mutlu olmak. Olaylara verdiğin tepkilere göre kendini sınıflandırmak dışında nedir yani? Özellikle ben mutluyum dememeli kişi. Dediğin anda büyüyü bozuyorsun. Büyüyü bozmakla kalmıyorsun. Üstüne bir de hüzün ekliyorsun. Hemen başka bir olay oluveriyor. Hem de öyle bir olay oluyor ki mutlu olduğun zamanları hatırlayamıyorsun. Sonra üzerinden seneler geçiyor. Zamanla doğru orantılı olarak da geçmişte yaşadıklarına bakış açın değişiyor. Yaptığın anda çok mutlu olduğun olay ileride bir bakıyorsun senin ''keşke'' ne dönüşüyor. Veya seni çok üzen bir olaya ''iyi ki üzülmüşüm'' diyebiliyorsun.
Bu düşünce karmaşası da beni bir başka şeyi düşünmeye sevk ediyor. Biz insanların bugünü ile yarını arasında uçurumlar var. Ve bu uçurumlar o kadar geniş ve derin ki bu konu hakkında aşırı düşünmek bile insanın keyfini kaçırmaya yetiyor. Bak işte konu nereden nereye geldi. Belki de bağlantılıydı hepsi. Ben bilmem...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder